මුහම්මද් නබිතුමා (සල්) ඉතිහාසයේ ශ්රේෂ්ඨතම මිනිසා වේ
මයිකල් හාර්ට් විසින් මුහම්මද් නබිතුමා (සල්) ඉතිහාසයේ වඩාත්ම බලපෑම් සහගත පුද්ගලයා ලෙස හැඳින්වූයේ ඇයි?
මයිකල් හාර්ට් මහතා වසර 28ක් මුළුල්ලේ “The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History” (ඉතිහාසයේ වඩාත්ම බලපෑම් සහගත පුද්ගලයින් 100 දෙනාගේ ශ්රේණිගත කිරීමක්) නමැති ග්රන්ථය ලිවීමට ගත කළේය. එය නිම කිරීමෙන් පසු, ලන්ඩන් නුවර පැවැති දේශනයකදී ඉතිහාසයේ ශ්රේෂ්ඨතම මිනිසා කවුදැයි ප්රකාශ කිරීමට ඔහු උත්සාහ කළ විට, පිරිසක් එයට විරෝධය පළ කරමින් ඔහුව නැවැත්වීමට උත්සාහ කළහ.
එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය:
“එදා කුඩා ගම්මානයක් වූ මක්කමෙහි මිනිසෙකු නැගී සිට, ‘මම ඔබ වෙනුවෙන් අල්ලාහ් විසින් එවන ලද දූතයා වෙමි; මම පැමිණියේ ඔබගේ සදාචාරාත්මක ගුණාංගයන් පරිපූර්ණ කිරීමටයි’ කියා පැවසුවා. මුල් අවධියේදී ඔහුව විශ්වාස කළේ හතර දෙනෙකු පමණයි—ඔහුගේ බිරිඳ, ඔහුගේ මිතුරා සහ කුඩා පිරිමි ළමුන් දෙදෙනෙකු පමණි!
අද, වසර 1400ක් ගතවී ඇති තැන, මුස්ලිම්වරුන්ගේ සංඛ්යාව බිලියන 1.5 ඉක්මවා ඇති අතර, එය දිනෙන් දින තවදුරටත් ඉහළ යමින් පවතී.
බොරුවකට වසර 1400ක් පැවතිය නොහැක. එමෙන්ම, එක් පුද්ගලයෙකුට බිලියන 1.5ක ජනතාවක් මුලා කළ නොහැක. මෙතරම් කාලයක් ගතවී තිබුණද, තමන්ගේ නබිතුමා වෙනුවෙන් එක වචනයක් උදෙසා තමන්වම කැප කිරීමට සූදානමින් සිටින කෝටි සංඛ්යාත මුස්ලිම්වරු අදටත් සිටිති.
එබැවින්, මුහම්මද් නබිතුමා (සල්) යනු සැබවින්ම ඉතිහාසයේ ශ්රේෂ්ඨතම මිනිසා වේ.”
දෙමාපියන් වෙනුවෙන් දරුවන් කරන ප්රාර්ථනාව
සැබෑ බැතිමතෙකුගේ (මුඃමින්වරයෙකුගේ) අවසාන ඉලක්කය වන්නේ ස්වර්ගය (ජන්නාහ්) වෙත ළඟා වීමයි. එම ස්වර්ගය අප ජීවත් වන විශ්වයට වඩා විශාල හා පුළුල් වූවකි. එලෙසම, එම ස්වර්ගය තුළ විවිධ තරාතිරම් හා තනතුරු පවතී. එහි තරම කෙබඳුද යත්, නිරයේ සිටින අයෙකු ස්වර්ගයේ සිටින අය දෙස බලා කනගාටු වනවාට වඩා, ස්වර්ගයේ පහළ තලයක සිටින අයෙකු තමන්ට වඩා ඉහළ තලයක සිටින අය දෙස බලා දැඩි සේ කණගාටු වන බව කියැවේ.
දෙමාපියන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ස්වර්ගයෙහි ඔවුන්ගේ තරාතිරම (තත්ත්වය) උසස් කරනු ලැබේ.
“නියත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් තආලා ස්වර්ගයෙහි දැහැමි ගැත්තෙකුගේ තත්ත්වය උසස් කරනු ඇත. එවිට එම ගැත්තා, ‘මගේ දෙවියනි! මෙය මට ලැබුණේ කෙසේද?’ කියා අසනු ඇත. එයට අල්ලාහ්, ‘ඔබේ දරුවා ඔබ වෙනුවෙන් පව් සමා කර දෙන ලෙස (ඉස්තිග්ෆාර්) ප්රාර්ථනා කළ බැවිනි’ යැයි පවසනු ඇත.” (මුස්නද් අහ්මද්, ඉබ්නු මාජා)
කුමකටද මේ උඩඟුකම?
මිනිසා අවසානයට ගමන් කරන වාහනය මිනි පෙට්ටිය (සන්දූක්) වේ, පළඳින ඇඳුම කෆන් රෙද්ද වේ, පදිංචි වන නිවස සොහොන් ගෙය (කබ්රු) වේ.
මෙයයි සෑම මිනිසෙකුගේම අවසාන තත්ත්වය. තත්ත්වය මෙසේ තිබියදී, මිනිසා උඩඟු වන්නේ කුමකටද?
එබැවින් මිනිසුනි, නිහතමානීව ජීවත් වීමට පුරුදු වන්න.
